امید

به نام ایزد متعال

 

برای انسان مهم است که شور و خیال های خود را بپذیرد و شوق خود را برای پیروزی از دست ندهد . این پیروزی بخشی از زندگی است و برای همه ی آنهایی که در آن شرکت می کنند ، شادی می آورد . رزم آور نور هرگز نگاهش را از آنچه ماندگار است و پیوندهایی که در طول زمان پرداخته شده ، برنمی دارد . می داند چگونه میان گذرا و پایدار را تمییز دهد .

اما لحظه ای می رسد که ناگهان شوقش ناپدید می شود . باوجود تمام دانشش ، به نومیدی اجازه می دهد بر او غلبه کند : در یک چشم برهم زدن ، ایمانش دیگر آنی نیست که بود ، اتفاق ها آنطور رخ نمیدهد که او آرزو داشته ، مصیبت هایی غیرمنصفانه و نامنتظره رخ میدهد و کم کم گمان میکند کسی به دعاهایش گوش نمی دهد . به نیایش و شرکت در آیین های مذهبی ادامه می دهد ، اما نمی تواند خودش را فریب دهد . قلبش مثل گذشته جواب نمی دهد و کلمات بی معنا به نظر می رسد .

فرشته ی مسئول دریافت کلمات شما ، کسی که مسئول شادی ایمان نیز هست ، اکنون در جایی  گرفتار است . اما به زودی بر می گردد و فقط در صورتی شما را پیدا میکند که دعا یا درخواستی را از زبان خود شما بشنود .

   

                                                  چون رود جاری باش : صفحه 175

                                                           نوشته : پائولو کوئلیو

                                                           ترجمه : آرش حجازی

.

.

 

   + نویسنده - ٥:۱۱ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ۳۱ تیر ۱۳۸۸