گیلان سرسبز

به نام ایزد متعال

.

نمیدونم تا چه حد درسته ولی شنیدم شمال کشور از نظر تنوع غذا از همه ی ایران گستردگی بیشتری داره . یه روز که خونه ی مامانی جونم - خدا رحمتش کنه - بودیم حرف به غذاهایی رسید که قدیما درست می کردن و الان مامانا از ما دریغ می کنن . باورتون نمیشه . از تعجب دهنمون باز مونده بود :

تو رشت هیچ مهمونی ای بدون فسنجون ( صد البته ترش ) برگزار نمیشه . این فسنجون کلی خواهر و برادر داره :

ــ مغزگردو و پیاز و رب انار با مرغ ، مرغابی یا اردک میشه فسنجان ،

اگه توش گوشت بریزی و یه مقدار سبزی های محلی  میشه گمچی کباب ،

اگه توش کوفته های کوچیک که با گوشت چرخ کرده درست شده بریزی میشه کوفته فسنجان ،

اگه توش بادمجون خورد شده با سبزی بریزی میشه شیش انداز ،

اگه توش کشمش و قیصی بریزی - با مرغ محلی یا اردک – میشه موتنجان .

ـ بادمجون کبابی با سیر و گوجه میشه میرزا قاسمی ،

اگه به جای سیر ، پیاز بریزی با کمی آبغوره میشه نازخاتون  .

ــ چغرتمه ، باقالا خورش ، سیرابیج ، فیفیج ، کال کباب ، سیرقلیه و پلو کباب  ...

تا همین جا بسه . حالا من موندم وقتی ما این همه غذا های جور واجور رو داریم چرا چسبیدیم به قیمه و زرشک پلو .البته من فکر میکنم این برمیگرده به این عادت زشت مردم شمال که میخوان هرطور شده قایم کنن مال کجان ، بخصوص خانم ها ؛ همه فارسی حرف می زنن و حتی حاشا میکنن که گیلکی حالیشون میشه ، حاشا میکنن که  از خوردن سیر تازه و اشپل و باقالا لذت می برن حتی به جای سبزی خورش میگن قورمه سبزی .... چرا !؟

 

 

  

 

 

 

.

   + نویسنده - ۱:٠۳ ‎ق.ظ ; شنبه ٧ خرداد ۱۳٩٠