گل یا پوچ

به نام ایزدمتعال

.

بیا و شمع روشن کن مسیر کعبه پیدا شه

تمام عمر کج رفتم اگه این راه حج باشه

 

داره دور تو میچرخه تمام عمر تقدیرم

یه راه راست پیدا کن دارم سرگیجه میگیرم

 

نگا کن تو چشای من تمام قصه مون پیداست

کسی که گل تو دستاشه ببین هرلحظه بین ماست

 

ته این راه میتونه یه اقیانوس پیدا شه

اگه فانوس برداری ، اگه قصه همین باشه

 

من از بس دست پر دیدم که می لرزیده تو کوچه

دارم شک میکنم کم کم کدوم دست خودم پوچه

 

یه وقتایی ته قصه یه آدم زیر و رو میشه

نگا کن آخر بازی چه دستایی که رو میشه

 

یه چیزایی تو این قصه ، یه دنیایی پس و پیشه

بیا دستامو خالی کن اگه بازی تموم میشه

.                                         

                                                          (روزبه بمانی)

.

.

 

 

   + نویسنده - ۱:٢٦ ‎ق.ظ ; سه‌شنبه ٢٢ اردیبهشت ۱۳۸۸